|

Uno se
cree
que los
mató
el
tiempo y
la
ausencia.
pero su
tren
vendió
boleto
de ida y
vuelta.

Son
aquellas
pequeñas
cosas,
que nos
dejó un
tiempo
de rosas
en un
rincón,
en un
papel
o en un
cajón.

Como un
ladrón
te
acechan
detrás
de la
puerta.
te
tienen
tan
a su
merced
como
hojas
muertas
que el
viento
arrastra
allá o
aquí.

Que te
sonríen
tristes
Y nos
hacen
que
lloremos
cuando
nadie
nos ve.
Joan
Manuel
Serrat.
|
 |
|
Susana
García |
|